يه آشنايي ميگفت كه در جريان مذاكرات هستهيي ايران و اروپا در دو سال پيش عاليرتبهترين مقام كشور پيشنهاد مذاكره و تعليق فعاليتهاي هستهيي را از سوي اكثريت پذيرفته است بنابراين امروز هم شايد بايد اينگونه گفت كه پذيرش مذاكره با آمريكا پس از ۲۷ سال هرچند درباره عراق از سوي بالاترين مقام كشور در مقابل نظر اكثريت بوده است. و اينجاست كه نظام مشورتي خود را نشان ميدهد.
واقعا چه چيز در مواجه ما با آمريكا به نفعمان است؟.
هميشه اين ديدگاه كه براي رسيدن به منافع ملي مذاكره حتي با آمريكا امكان پذير است در كشور پذيرفته شده بوده است و عقلا كه تعدادشون كم هم نيست به آن اذعان داشتند. اما چرا حالا؟ چرا راست ميتواند، چپ نه؟ چرا دو سال پيش نه، حالا؟ چرا جنگ افغانستان نه، عراق؟ و هزار چراي ديگر كه ...بماند.
واقعا چه چيز در مواجه ما با آمريكا به نفعمان است؟.
هميشه اين ديدگاه كه براي رسيدن به منافع ملي مذاكره حتي با آمريكا امكان پذير است در كشور پذيرفته شده بوده است و عقلا كه تعدادشون كم هم نيست به آن اذعان داشتند. اما چرا حالا؟ چرا راست ميتواند، چپ نه؟ چرا دو سال پيش نه، حالا؟ چرا جنگ افغانستان نه، عراق؟ و هزار چراي ديگر كه ...بماند.
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم فروردین 1385ساعت 16:46 توسط زهرا اصغری
|